Ας τους ταράξουμε στην Ελληνικότητα!

Καλά, ε;
Είμαι βέβαιος ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνόφωνων τηλεθεατών, θα ήντουσαν εψές [Σάββατο 18 Μαίου] καρφωμένοι στις τηλεοράσεις τους και θα ρουφούσαν αμείλικτα τες βυζοβίζιονς.

Καλύτερα λοιπόν που στα ξενικά μας αποκαλούν Greece και Greeks [Γραικία και Γραικούς].
Μα τω Χριστώ, ρε πούστη μου, θα ήτανε πολύ κρίμα να ακούγονταν η λέξη Hellas μέσα σε κείνη την αποθέωση του πολυπολιτισμικού κιτσαριού και της βιοαισθητικοφυλετικής παρακμής τους λευκού ανθρώπου.

Δηλαδή ρε παιδιά, ήτανε σαν όλο αυτό το [πανάκριβο] τηλεκωλάδικο, να το είχε σκηνοθετήσει η μανδάμ Παναγοπούλου, σε σενάριο Περιστέρας Τσιπρομπαζιάνα.
Σκαφάτο, χλιδάτο, κιτσάτο, στρασάτο και νεοπλουτάτο.
Σαν να έβλεπα τη Γκόλφω, σε διασκευή broadway μιούζικαλ, από την κ. Μελιτζάνα...
Πραγματικά σας λέγω, δυο φορές που κατά λάθος το τηλεκοντρόλ μου ψιλοκόλλησε εκεί, κόντεψα να πάθω πολιτισμικό σοκ
Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά είχα μαγειρέψει και κάτι μύδια σαγανάκι, μούρλια. Και φυσικά ανησυχούσα μήπως με αηδίαζε σε τέτοιον βαθμό, που αντί για τα μύδια θα αναγκαζόμουνα να καταπίνω αντιεμετικά χάπια.
Δόξα τω Θεώ, δεν μου κόπηκε η όρεξη.
Θα το έχω όμως υπ' όψη μου κι όποτε αποφασίσω ν' αρχίσω δίαιτα, θα κοπανάω μια βυζοβίζιον στα γιου τιούμπια και θα γίνω Μπραντ Πιτ [που λέει ο λόγος να πούμε...] 

Σαν να βλέπεις τη Golfw σε broadway musical εκδοχή, και σε σκηνοθεσία Κουφοντίνα!

Tragik, ρε πούστη μου...

Παρατηρώντας λοιπόν αυτό το έξοχο δείγμα  πολιτισμικού εμετού, καταλαβαίνεις ευθύς αμέσως, γιατί η Ευρώπη δεν μπορεί να παράγει πλέον Πολιτισμό.
Ουσιαστικά το κίνημα αμφισβήτησης του 60 και η σχολή της Φραγκφούρτης, αμφισβητώντας κάθε παραδοσιακό θεμέλιο του πολιτισμού του λευκού ανθρώπου, κατάφεραν να τον τερματίσουν.
Η ήπειρος που παρήγαγε μοναχά μέσα σε έναν αιώνα, έναν Χάϊντεγκερ, έναν Μπραζιχιάκ, έναν Φρόυντ, έναν Ταρκόφσκι ή έναν Ελύτη, σήμερα κατάντησε να παράγει θλιβερούς Σουηδούς νέγρους[!], που τραγουδάνε νταχτιρινταχτα, γραμμένα και ενορχηστρωμένα από κομπιούτερς!
[Γι αυτό και ίσως να προσέξατε ότι όλα τους τα τραγούδια είναι ίδια...]   

Και κάθομαι τώρα εγώ, ο "ακροδεξιός", ο "φασίστας", ο "χρυσαυγίτης", ο "Μπαμπούλας" και ο "Γιαγκούλας" του πανευρωπαϊκού τηλεαυνανισμού και συλλογιέμαι...
Τι καλά που θα ΄τανε αδέρφια μου, να αφυπνίζονταν τα ευρωπόπολα και να στέλνανε στα κοινοβουλευτικά ευρωασαλόνια, τέτοιους "μπαμπούλες" και τέτοιους "ακροδεξιούς" και τέτοιους πολιτισμικούς επαναστάτες, όπως οι Ελληνες εθνικιστές, που τα παπαγαλάκια της Πλανητικής Υπερ-εξουσίας, έχουν βαπτίσει "φασίστες"!

Κι εκει που σήμερα φλομώνουν τον ανυπεράσπιστο και λωβοτομημένο λευκό Ευρωπαίο, με μπάσταρδη μουσική, με μπάσταρδη ιστορία, με μπάσταρδη παιδεία, με μπάσταρδες μάζες, να ξανα-ακούγονταν λέει στα βουλωμένα αυτιά μας, τα Δελφικά Παραγγέλματα.
Κι  εκεί που σήμερα κρώζουν, βελάζουν και πέρδονται κάτι άθλιες φιγούρες της κουλτούρας των σκουπιδιών, να ξαναανέτειλε στο ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό στερέωμα, ο λόγος ο Ελληνικός.
Ο λόγος της Αρμονίας [εσωτερικής και εξωτερικής] ο λόγος του Μέτρου, ο λόγος των Μουσών και ο λόγος του Κάλλους.
Α ρε να ξυπνάγανε αίφνης οι λαοί και να ανέρχονταν ξανά στο Δημόσιο Βήμα, οι νόμιμοι κληρονόμοι των Προσωκρατικών, του Πλωτίνου, του Πλήθωνος και του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη...

Ε λοιπόν, αυτή είναι η βαθύτερη ουσία των ευρωεκλογών, για εμάς τους Έλληνες νεοεθνικιστές.
Να βρεθούμε εκεί, στα εκπορνευμένα ευρωπαϊκά σαλόνια και να τους ταράξουμε στην Ελληνικότητα. Κι όσο περισσότεροι είμεθα, τόσο το καλύτερον.
Και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη...

Μπορούμε;
Και προπαντός, την έχουμε ακόμα μέσα μας αυτή την Παγκόσμια Αρμονία του Ελληνισμού;
Ιδού η κάλπη, ιδού και το άλμα [το "πήδημα" το αφήνω για άλλους...]

Και μιας και μιλάμε για κάλπες και για ευρωβουλές και για την επιστροφή της Ελληνικότητας στο μαλακό υπογάστριο της βιοεκφυλισμένης Ευρώπης, σας έχω εδώ άλλες δύο προτάσεις, για να επιλέξετε, ανάμεσα στα πολλά και πολύ ενδιαφέροντα πρόσωπα του ψηφοδελτίου της Χρυσής Αυγής.
Τον κ. Αθανάσιο Κωνσταντίνου και τον κ. Νίκο Λεμοντζή.
Τον πρώτο από την παλιά φρουρά του Λαϊκού Συνδέσμου, τον δεύτερο, από τη νεώτερη.
Ωστόσο, αν και διαφέρουν πολύ όσον αφορά την προσωπικότητα και την ηλικία, οι δύο αυτοί άνδρες έχουν κάτι κοινό.
Είναι και οι δύο άνθρωποι των γραμμάτων.

Αλλά κακώς σας τα λέγω εγώ...
Ευθύς αμέσως, ο λόγος στους δύο υποψηφίους ευρωβουλευτές.
Αρχίζοντας από τον πολύ γνωστό στους κύκλους των Ελλήνων εθνικιστών, Α. Κωνσταντίνου.
Τον "γιατρό" αλλά και τον "δάσκαλο", όπως τον αποκαλούν με περίσσεια θαυμασμού, στη νεώτερη γενιά των χρυσαυγιτών... 

Ο "δάσκαλος" [όπως τον αποκαλούν οι νεώτεροι χρυσαυγίτες] Αθανάσιος Κωνσταντίνου

Υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Χρυσή Αυγή 

Ξεπατικώνω εδώ ενα σύντομο βιογραφικό του, από το Pronews
    
"...Πρόκειται για μία από τις πλέον «πληθωρικές» υποψηφιότητες των εφετινών ευρωεκλογών, όχι μόνο του Λαϊκού Συνδέσμου, αλλά γενικότερα όλων των υποψηφιοτήτων των κομμάτων, καθώς ο Α.Κωνσταντίνου έχει εξαιρετικό επιστημονικό υπόβαθρο και χαίρει μεγάλης εκτίμησης στις τάξεις των στρατιωτικών ιατρών.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων και της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με ειδικότητα Παθολογοανατόμου. Μετεκπαιδεύθηκε στην παθολογική ανατομική του κεντρικού νευρικού και του γεννητικού συστήματος, στη μοριακή παθολογοανατομία και στην τοξικολογία, στην Γερμανία και την Αυστρία.
Μιλάει αγγλικά και  γερμανικά.

Εκπαιδεύθηκε στο σχολεία δυτών, βαθυκαταδύσεων και μηχανο-σωστών, στην ΠΒΧ Άμυνα στο Σχολείο του SHAPE, στην Τσεχική Σχολή χημικής ‘Αμυνας και στη Σχολή Πολέμου της ΠΑ. Υπηρέτησε σε διάφορες Μονάδες και στην Διοίκηση Εκπαίδευσης της ΠΑ, στο ΓΕΑ και στο ΓΕΕΘΑ. Υπήρξε πρώτος Διοικητής της Διακλαδικής Μονάδας ΥΓΝ / ΠΒΧ Άμυνας.
Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Ταξιάρχου ε.α.

Είναι πρόεδρος του μορφωτικού ιδρύματος ΑΙΓΙΣ, μέλος της ΚΕ και του Πολιτικού Συμβουλίου του Λαϊκού Συνδέσμου «Χρυσή Αυγή».

Είναι πατέρας τεσσάρων γιών..."
Pronews

Η προσφορά των εκδόσεων Αιγίς στο ελληνικό νεοεθνικιστικό κίνημα, είναι ανεκτίμητη 

Για να έχετε πάντως μια πιο σφαιρική άποψη, για την πολιτική και πνευματική δράση του κ. Α. Κωνσταντίνου, του ανθρώπου που αποτελεί την ψυχή των εκδόσεων Αιγίς, σας κοτσάρω εδώ από κάτου, και ένα εξαιρετικό κείμενο, γραμμένο από τον ίδιο, στο οποίο παρουσιάζεται η ιστορία και οι στόχοι των εκδόσεων Αιγίς.

"...Όταν το 2013 συγκροτήσαμε το πολιτιστικό - μορφωτικό ίδρυμα του Λαϊκού Συνδέσμου με το όνομα – αρκτικόλεξο «ΑΙΓΙΣ» («Ανεξάρτητο Ίδρυμα  Γεωπολιτικών Ιστορικών Σπουδών») γνωρίζαμε ότι η προσπάθειά μας απευθυνόταν σε ένα ειδικό κοινό : Τους καθ’ οιονδήποτε τρόπον «ειλικρινώς ανησυχούντες» περί τα Εθνικά ζητήματα Έλληνες.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, με όλους τους κλυδωνισμούς και τις ασφυκτικές ταραχές που επέφεραν οι άδικες λυσσαλέες διώξεις των Συναγωνιστών, η ποικιλόμορφη έως δολοφονική βία και η γενικευμένη καθεστωτική πολεμική κατά του Κινήματος, το ΑΙΓΙΣ με συνέπεια και επιμονή συνέχισε την προσπάθεια  πολιτιστικής έρευνας και παραγωγής γύρω από ζητήματα που αφορούν στην Εθνικιστική ιδεολογία. Αυτή η προσπάθεια  συνεχίζεται μέχρι σήμερα, καθώς με τις  εκδοτικές και ενημερωτικές δραστηριότητές, αποπειρόμαστε να προσεγγίσουμε συνολικά και αξιόπιστα όλα τα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά θέματα. Όμως αυτό το οποίο επ’ ουδενί λόγω μπορούσαμε να φαντασθούμε ήταν ότι τα «απαγορευμένα», «ιδιότροπα» ή «ακραία» θέματα και αντικείμενα που πραγματευόμαστε ορμώμενοι από Πίστη  και Όραμα, θα ενέκυπταν στο προσκήνιο ως εκκωφαντικά στοιχεία μιας εκδιπλούμενης τρέχουσας πραγματικότητας και θα καθίσταντο αφορμές δραστικού προβληματισμού.

Οι λόγοι γιά αυτήν την κλιμακωτή εστίαση του κοινού στην Εθνικιστική θεματολογία, έχουν κυρίως να κάνουν με την σύγχρονη, ολοζώντανη και αδιαμφισβήτητη  αποτύπωση του συλλογικού «Γίγνεσθαι» του Λαού μας όπως το περιγράφουμε δίχως εθελοτύφλωση, προκαταλήψεις, στερεοτυπίες και αγκυλώσεις. Σιγά-σιγά, αποσπασματικά, αλλά σταθερά και μεθοδικά, παρουσιάζουμε μια διαφοροποιημένη, ρηξικέλευθη αντίληψη της φυσικής και ιστορικής πραγματικότητας. Μια ολόκληρη «άλλη» ιστορία της ανθρωπότητας έρχεται στο φως μέσα από την προσπάθειά μας, μέσα από μελέτες, έρευνες, δημοσιεύσεις στο Διαδίκτυο και παραγωγή βιβλίων.

Οι Συνέλληνες «ψυχανεμίζονται» ότι, πίσω από την κρατούσα, «άνωθεν και έξωθεν» επιβαλλόμενη καθεστωτική - επίσημη ιστορία που τους λέγεται, υπάρχει και μια άλλη «άρρητη», «απαγορευμένη» «μυστική» ιστορία, κυριολεκτικά περιθωριοποιημένη,  στρεβλωμένη και ….καταχωνιασμένη για διάφορους λόγους. Μια Γνώση και μια Ιστορία που μέχρι πρόσφατα διαδιδόταν σε ορισμένους κύκλους ανθρώπων και από  περιθωριακές εκδόσεις. Μια Γνώση και μια Ιστορία τις οποίες το «κατεστημένο», δηλαδή τα μεγάλα καθεστωτικά συγκροτήματα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, η πολιτική εξουσία και οι ποικίλοι «διανοούμενοι» υπάλληλοί της, φροντίζουν να την δαιμονοποιούν, να την παρουσιάζουν ως αιρετική, αναξιόπιστη ή και τέλος ως γραφική.

Ο επισήμως «ακήρυκτος» αυτός πολιτιστικός πόλεμος, ανάμεσα στο «διανοητικό και ενημερωτικό κατεστημένο» του Καθεστώτος και στην Εθνικιστική «άλλη» άποψη, βεβαίως δεν είναι κάτι καινούριο. Στην Πατρίδα μας η «δημοκρατική πολυφωνία» αντιπαθεί ή μισεί, απομακρύνει ή αποσιωπεί την Εθνικιστική θεώρηση.   Η αιτία, προφανώς  είναι ξεκάθαρη και απλή: Αυτοί που έχουν κατά περιόδους τα ηνία της εξουσίας «κόβουν και ράβουν» την εξιστόρηση των γεγονότων στα δικά τους στενόκαρδα μέτρα και όπως ακριβώς  εξυπηρετεί τους βουλιμικούς - τυραννικούς σκοπούς τους,  παρόντες και μελλοντικούς.

Φθάνει απλώς να σκεφθούμε: Άραγε θα ήταν ίδια η εξιστόρηση των γεγονότων εάν η Οθωμανική Αυτοκρατορία σε μία από τις δύο πολιορκίες της Βιέννης την εκπορθούσε και κυριαρχούσε στην ηπειρωτική Ευρώπη; Θα ήταν ίδια η κοσμοθεωρητική και ιστορική μας αντίληψη, καθώς και η εν γένει οπτική μας περί των ατομικών και συλλογικών πραγμάτων εάν είχε επικρατήσει ο Πολυθεϊσμός και όχι ο Χριστιανισμός;  Θα λέγαμε και θα σκεφτόμασταν τα ίδια εάν ο Ελληνικός Στρατός θριάμβευε κατά του Κεμάλ Πασά, πραγματώνοντας την Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδος των δύο ηπείρων και πέντε θαλασσών;

Τα ανάλογα παραδείγματα που λειτουργούν ως πηγές ευρύτερου και βαθύτερου προβληματισμού είναι ασφαλώς πάρα πολλά, αλλά αυτό που παραμένει ως αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα είναι ότι, σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συνέβησαν κάποτε και σημάδεψαν έκτοτε το Έθνος μας, την Ευρώπη και  κατ’ επέκταση την ανθρωπότητα, έχουν υποστεί στην ιστορική τους μεταφορά σκόπιμες αλλοιώσεις και στρεβλώσεις, κάποιες με τη νομοτελειακή διαδικασία  της σκεδάσεως και παραθλάσεως των επαλλήλως μεταφερομένων πληροφοριών, αλλά και πολύ περισσότερες  από δόλο και εσκεμμένη παραπληροφόρηση.

Πιστεύουμε ανυπόκριτα ότι,  τρεις είναι οι κύριοι πυλώνες οι οποίοι στηρίζουν την ορθή αντίληψη της Αλήθειας :

1.Κυρίαρχο «υποκείμενο της Ιστορίας» είναι το Έθνος, φορέας και δημιουργός του πολιτισμού, το Έθνος ανελισσόμενο με την βιολογική του διαχρονία καθώς διεξάγει τον «Αγώνα περί Υπάρξεως».

2.Εμπράγματο πεδίο δράσης  του Έθνους είναι η Πατρίδα, η Γη των Πατέρων που αποκτήθηκε ή και χάθηκε  με μάχες, θυσίες και αίμα. Η Πατρίδα,  που οριοθετεί την εθνική τροχιά.  

3.Η μητρική Γλώσσα, όργανο της γνώσεως και θησαυρός της μνήμης, που συνδέει  διαχρονικά και ακλόνητα την Ιδέα με την Φύση και την Ζωή.

Επιδιώκουμε με την έρευνα και την μελέτη να προσεγγίσουμε κύρια ζητήματα που σηματοδοτούν εδώ και περίπου τρεις χιλιετίες την αληθινή  Ελληνική Ιστορία και την ιστορία του ελληνοκεντρικού Δυτικού Πολιτισμού Δηλαδή ζητήματα που έχουν πυροδοτήσει επί πολλούς αιώνες φανερές ή και κρυφές μάχες ανάμεσα σε κοσμοθεωρήσεις, κράτη και ιερατεία, αλλά και έχουν θρέψει την αναζήτηση, την γνώση και την φαντασία των ανθρώπων.

Ένα μείζον ζήτημα σχετίζεται  με την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας διαχρονικής ανωτέρας ουσιώδους γνώσεως, η οποία δύναται με την σπουδή και εφαρμογή της  να διασώσει την Ζωή και να μεταμορφώσει τον άνθρωπο σε τέλειο ον. Ήτοι μιας γνώσεως  η οποία από την χαραυγή του χρόνου μεταδίδεται και αναπαράγεται επιλεγμένα     – ωσάν μια ζωντανή άλυσος - από τους εκάστοτε φορείς της, μέχρι τις ημέρες μας σε «Αυτούς που στέκουν Ορθοί ανάμεσα στα Ερείπια».

Το δεύτερο μείζον ζήτημα σχετίζεται με την ιστορικότητα της Θείας Αποκαλύψεως και τις διάφορες μορφές της διδασκαλίας της, ήτοι αφορά στα ποικίλα ιερά κείμενα που έφθασαν ως εμάς και κατ' επέκταση στην ύπαρξη κάποιας μορφής της Παραδόσεως που μεταφέρει εμμέσως ή κρυφίως τις αληθείς αρχέγονες  διδασκαλίες μέχρι τις ημέρες μας.

Γύρω από αυτά τα δυο πυρηνικά και κομβικά κοσμοθεωρητικά ζητήματα έχει σχηματισθεί από αιώνες ένα συγκεχυμένο πλέγμα από θεωρίες, δοξασίες, πλάνες, παραπλανήσεις, προκαταλήψεις, διαστρεβλώσεις, διαβολές, σκευωρίες, αλλά και μυστικές δραστηριότητες (συχνά με σκοτεινούς, ανίερους και απάνθρωπους σκοπούς). Αυτό το πλέγμα, από τις παραμονές του Α΄ Μεγάλου Πολέμου και ένθεν, καθίσταται ολοένα και πυκνότερο, αντικατοπτρίζεται δε σε εκατομμύρια βιβλία, δισεκατομμύρια μεθοδευμένα ψεύδη, καθώς και σε χιλιάδες συνωμοσίες, ταραχές, ανθρωπογενείς καταστροφές και πολέμους. Συνεπώς η διάκριση μεταξύ αληθείας και ψεύδους καθίσταται συχνότατα δυσχερεστάτη έως ανέφικτη.

Εγγενώς η ανθρώπινη ύπαρξη «φύσει ορέγεται του ειδέναι», συνεπώς κατ' αρχάς πάντα υπήρχε και πάντοτε θα υπάρχει η φυσική περιέργεια του καθενός μας «γιά όλα τα απερινόητα, τα σύνθετα, αυτά που μας κρύβουν».

Όμως, ο άνθρωπος που θέτει εαυτόν στην παράταξη μάχης του Εθνικισμού, έχει σαφές χρέος να επιδιώκει να σχηματίσει την κατά το δυνατόν πλέον ολοκληρωμένη άποψη (έστω και ατελή σε σχέση με την πλήρη κοσμική εικόνα) για τα  «όντως σημαντικά» ζητήματα –τα ουσιώδη και κοσμογονικά ιστορικά γεγονότα- που διαμορφώνουν την ψυχολογία του Λαού μας και την εν γένει δομή και λειτουργία της Λαϊκής Κοινότητας.

Στην εργώδη πορεία αναζητήσεως της γνώσεως και της αληθείας η έρευνα για την αλήθεια των γεγονότων είναι δυνατόν να υποπέσει σε δευτέρα μοίρα και την πρώτη θέση να λάβει πλέον μια άλλη έρευνα πιο ουσιαστική, μια έρευνα που σχετίζεται αμέσως με τον ίδιον τον εαυτό του ερευνητή, η οποία αντανακλά ευσχήμως την δελφική Απολλώνιο προσταγή «Γνώθι σαυτόν». Αυτός που «όντως ερευνά», όπως έχει χρέος να πράττει ο Εθνικιστής, αντιλαμβάνεται ότι η Αλήθεια δεν έχει σχέση μόνον με εξωτερικά γεγονότα (τα οποία μόνον υποστηρικτικό ρόλο μπορούν εν τέλει να έχουν) αλλά με την Καθαυτήν Αντικειμενική Γνώση της Παραδόσεως που επάγει η «Αιώνιος Φιλοσοφία» («philosophia perennis»). Για να προχωρήσει όμως στην οδό της χρειάζεται να αναπτύξει την κρίση του, να δύναται να διαχωρίσει την ήρα από το σιτάρι, όπως στην Ευαγγελική παραβολή περί των ζιζανίων (Ματθαίος, 13.24).

Το πρώτο βήμα κάθε δραστικής ερεύνης που σχετίζεται με τα ιστορικά γεγονότα και τα γεωπολιτικά δεδομένα, όπου κατά μείζονα λόγο αποσκοπεί το ΑΙΓΙΣ, γίνεται μέσα από συζητήσεις, ανίχνευση και μελέτη βιβλίων και περιοδικών.

Εν προκειμένω, με τα βιβλία και τις δημοσιεύσεις μας, αυτό που ημπορούμε να πράξουμε είναι να συμβάλουμε συνθετικά, κριτικά, και με όσα περισσότερα στοιχεία έχουμε διαθέσιμα, στην έρευνα των θεμάτων που θεωρούμε με απόλυτη ειλικρίνεια ότι, εδώ και πολλά χρόνια αφορούν στο εθνικό αλλά και στο παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Αυτό το ενδιαφέρον μας περί τα μείζονα Εθνικά και Κοινωνικά ζητήματα, ιδίως μέσω του πρίσματος της Ιστορία και της Γεωπολιτικής, το οποίον αυξάνεται συνεχώς, μας οδηγεί να αναζητούμε, επιμόνως και λεπτομερώς, αποτελέσματα αντάξια της σημασίας των θεμάτων που επιδιώκουμε να πραγματευόμαστε και τα οποία τίθενται ως υποθήκη για περαιτέρω, πλέον εμπεριστατωμένες και πολύπλευρες προσεγγίσεις στο εγγύς και απώτερο μέλλον. Η Αλήθεια είχε πάντα ολίγους απολογητές και ελάχιστους μαχητές. Όμως διαλάμπει και  πείθει αφ’ εαυτής, καθώς αναδεικνύεται με την αδάμαστη συνέχεια της πάλης των Εθνικιστικών  ιδεών, επί σαράντα περίπου χρόνια..."

Α. Κωνσταντίνου

Υποψήφιος ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής

Αναρτήθηκε από ΑΙΓΙΣ στις 1:03 μ.μ.

Κι έρχομαι τώρα στη νεώτερη γενιά.

Τον κ. Νίκο Λεμοντζή, τονε γνώρισα στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Νέα Θέσις, του μακαρίτη του Γιάννη Σχοινά, λίαν προσφάτως.

Αν και πολύ νέος ακόμα, ώστε τώρα μόλις να προσπαθεί να διαμορφώσει και να σμιλέψει το προσωπικό του ύφος στον δημόσιο λόγο, ωστόσο δείχνει να διαθέτει αρίστη παιδεία και ρωμαλέα αποφασιστικότητα, για να παλέψει ενάντια στον δράκο της ελληνικής γενοκτονίας.

Φρονώ ότι πολύ γρήγορα θα καταφέρει να αφήσει πίσω του τις νεανικές αβεβαιότητες και, αφού νιώσει ότι πατάει γερά στα πνευματικά του πόδια, θα αναπτύξει το προσωπικό του ύφος, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων την ξύλινη κομματική γλώσσα και τους πολιτικούς μανιερισμούς.

Εκτιμώντας λοιπόν το ήθος και την ανθρώπινη ποιότητα του [όπως και στους άλλους υποψήφιους/ες, που σας έχω παρουσιάσει ίσαμε τώρα] του ζήτησα να μου στείλει μία αυτοπροσωπογραφία του και ταυτόχρονα να ιεραρχήσει τα τρία βασικότερα [κατά την άποψη του] προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Ευρώπη.

Άλλωστε προσωπικώς το δηλώνω χωρίς περιστροφές - φιλώ με σεβασμό το χέρι των παλαιότερων, αλλά γουστάρωτους νέους!

Αυτά τα [ασχημάτιστα ακόμα] παιδιά, είναι το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Και πως το έλεγαν να δεις οι Σπαρτιάτες;

- Αμες δε γεσόμεθα πολλώ κάρρονες - ναι;

Ιδού και η αυτοπροσωπογραφία του, όπως τη συνέταξε ο ίδιος...    

"...Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1984. Είμαι απόφοιτος του Τμήματος Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με Ειδίκευση στην Ψυχολογία και τον Συμπεριφορισμό. Έχω εργαστεί χρόνια με παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Ομιλώ άριστα την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα και γνωρίζω και λίγα γαλλικά. Υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία στις Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού και συγκεκριμένα στην 1^η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, στην Σχολή Αλεξιπτωτιστών, όπου ονομάστηκα καταδρομέας-αλεξιπτωτιστής και στην  2^α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών. Έχω συμπληρώσει 20 χρόνια ενεργής παρουσίας στη Χρυσή Αυγή και είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος από το 2004.

Έχω συγγράψει τα βιβλία:

- «Ο ΑΕΤΟΣ  ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ», ιστορικό μυθιστόρημα με επίκεντρο την δράση του Ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου και με ευρύτερες αναφορές στην εποποιία της ΕΟΚΑ.

-«Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ», ιστορική μονογραφία που αναφέρεται στην λεγόμενη κάθοδο των Δωριέων

- και συμμετείχα στο συλλογικό έργο «ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ», με την συγγραφή μελέτης σχετικά με τον εθνικιστικό στίχο του μεγάλου ποιητή.

Είμαι παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού κοριτσιού.

Λατρεύω το διάβασμα, ιδιαίτερα με συνεπαίρνει η Ιστορία αλλά και οι βιογραφίες και τα χρονογραφήματα. Με ενδιαφέρει πολύ και η αρχαία ελληνική γραμματεία, φιλοσοφία και ιστοριογραφία ,στην οποία στρέφομαι πολύ συχνά, ιδιαίτερα στον Πλάτωνα. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα βρίσκω και την Ιστορία των νεότερων χρόνων και θεωρώ πως υπάρχουν σκοτεινά σημεία που πρέπει να διαλευκανθούν. Επίσης, τα έργα του Ίωνα Δραγούμη και του Περικλή Γιαννόπουλου επηρεάζουν πολύ την σκέψη μου. 

Συστρατεύτηκα από μικρή ηλικία στην Χρυσή Αυγή, γιατί έβλεπα να συντελούνται εθνικές μειοδοσίες και κανείς, πλην Χρυσής Αυγής, δεν αντιδρούσε. Έβλεπα ως μαθητής ένα εκπαιδευτικό σύστημα αντεθνικό και ημιτελές, βαθμοθηρικό και αντιπνευματικό και αναζήτησα να μάθω την Ιστορία της Πατρίδας μας κυριολεκτικά μέσα από την προσωπική έρευνα.

Ένα περιστατικό που χάραξε την ψυχή μου ως παιδί ήταν η τραγική νύχτα των Ιμίων το 1996, όπου παρακολουθούσα την εθνική μας αξιοπρέπεια να χάνεται, μαζί με το ελικόπτερο και τους τρεις ήρωες, τους οποίους σύσσωμη η πολιτική νομενκλατούρα αγνοεί συστηματικά. Μόνο η Χρυσή Αυγή βρέθηκε στους δρόμους να αντιδράσει και εκείνο το βράδυ και πολλά άλλα, υπερασπίζοντας τα δίκια και τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού. Είναι καθήκον κάθε Έλληνα Πατριώτη να δώσει τον Αγώνα με την Χρυσή Αυγή.

Στη Χρυσή Αυγή βλέπω την Ελλάδα του μέλλοντος. Ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα, αγάπη για την Ιστορία και την Παράδοση, για τις ιδιαίτερες πατρίδες μας.

 Έχοντας επίγνωση της ποντιακής μου καταγωγής,  σημαντικό για μένα είναι να καταδειχθεί και να γίνει διεθνώς γνωστή η Γενοκτονία που συντελέστηκε εις βάρος του Ελληνισμού του Πόντου, μέσα από ατράνταχτα γεγονότα και διηγήσεις αλλά και από την επίσημη καταγραφή της Ιστορίας του Πόντου, με δράσεις και πρωτοβουλίες που θα θεσμοθετήσουν την αναγνώριση.

Το Δόγμα της Χρυσής Αυγής ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΥΡΩΠΗ, υποδηλώνει ακριβώς την βασική μας προτεραιότητα. Επιζητούμε και αγωνιζόμαστε για μια μεγάλη και δυνατή Ελλάδα, με εθνική ανεξαρτησία, αυτάρκεια και αξιοπρέπεια, σε μια Ευρώπη των Πατρίδων και των Λαών. Σήμερα όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς  διαφορετική.  Μπροστά μας έχουμε μια ΕΕ των τοκογλύφων, των δανειστών, της παγκοσμιοποίησης, της οικονομικής υποδούλωσης και της πολιτισμικής και εθνικής αλλοτρίωσης. Ενάντια σε όλα αυτά μάχεται η Χρυσή Αυγή.

Τεράστια προβλήματα τα οποία βιώνει η χώρα μας εξαιτίας της ΕΕ είναι:

1.       Η Λαθρομετανάστευση, ένας φαύλος κύκλος που σχετίζεται με την πλημμυρίδα λαθρομεταναστών στην χώρα μας, την προσπάθεια αντικατάστασης πληθυσμού και την δημιουργία τεράστιων αποθηκών φτηνού εργατικού δυναμικού, το οποίο ισοδυναμεί με εκρηκτική αύξηση της εγκληματικότητας και της ανεργίας. Η Χρυσή Αυγή λέει: ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, με την αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων μας.

2.     Η Καταπάτηση της Εθνικής Αξιοπρέπειας μέσα από την υποδούλωση της συμφωνίας των Πρεσπών και της Συνθήκης Δουβλίνο 2. Η κατάπτυστη και επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών είναι μια εθνική ντροπή, είναι το ξεπούλημα της Μακεδονίας και η υποταγή στα διεθνή κελεύσματα. Η Χρυσή Αυγή λέει: ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ και να λογοδοτήσουν ενώπιον του Ελληνικού Λαού οι μειοδότες. Παράλληλα, θα πρέπει να καταργηθεί και η Συνθήκη Δουβλίνο 2, η οποία προβλέπει επιστροφή στην Ελλάδα όλων των λαθρομεταναστών που συλλαμβάνονται εντός ΕΕ .

3.       Η Υπογεννητικότητα και το Δημογραφικό ζήτημα, καθώς σήμερα η απόκτηση παιδιών ισοδυναμεί με τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης. Η Χρυσή Αυγή προτείνει την επιδότηση της μητρότητας και την θέσπιση ειδικών προνομίων για τις πολύτεκνες οικογένειες. Η Πατρίδα μας χρειάζεται νέες γενιές.

 Η Ελλάδα μας, το λίκνο του Πολιτισμού, χάνεται. Όλοι αδιαφορούν. Μην γυρνάς την πλάτη στο μέλλον των παιδιών σου. «Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί».

Η Χρυσή Αυγή μάχεται για την Ευρώπη των Πατρίδων, την Ευρώπη των Λαών. Μάχεται ενάντια στους φιλελεύθερους ολετήρες και τους ανθέλληνες μπολσεβίκους, τους καταστροφείς της Παράδοσης, της Ιστορίας, των Ηθών και των Εθίμων του Ελληνικού Έθνους.

ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.."

Από τον κ. Νίκο Λεμοντζή

Υποψήφιο ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής

Λοιπόν, ένα έχω να πω...

Πηγαίνετε, [όποιες και όποιοι επιλέξουν οι γνήσιοι Έλληνες] εκεί στα ευρωσαλόνια και ταράξτε τους στην Ελληνικότητα.

Καλό θα τους κάμει...

Αν μη τι άλλο, κάποιοι αφυπνισμένοι Ευρωπαίοι, ίσως  και να ξεπεράσουν τα πολιτισμικά σοκ των βυζοβίζιονς...

Γιατί ο θάνατος των εθνών, ξεκινάει πάντα ως θάνατος της ιστορίας τους και της αισθητικής τους...Λευτέρης Πανούσης